Student Prawa

Dokument wydany w 1356 roku przez cesarza Karola IV (króla czeskiego). Regulował on zasady elekcji tronu cesarskiego, ustanawiając siedmiu elektorów (książąt-elektorów), do których zaliczono:

• -króla czeskiego,
• -księcia saskiego,
• -margrabiego brandenburskiego
• -palatyna Renu,
• -arcybiskupów Moguncji, Kolonii i Trewiru.

Wyboru dokonywali we Frankfurcie nad Menem, a zgromadzeniu przewodniczył arcybiskup Moguncji. Złota Bulla nadawała również książętom-elektorom wyjątkowe przywileje: de non appellando i de non evocando (rozszerzone później na pozostałych książąt). Poza tym zrzekł się na ich rzecz wszystkich regaliów, oraz zagwarantował im dziedziczenie godności elektorskiej w linii męskiej, i niepodzielność terytoriów elektorskich (uzyskali w ten sposób pełne zwierzchnictwo nad swoimi terytoriami).