Student Prawa

- przewidziane w KC z 1933 r., również w prawie austiackim, niemieckim

- 3 główne cechy:

* alternatywne określenie długu (tj. obowiązek dłużnieka do spełnienia jednego z różnych świadczeń), np. świadczenie może polegać na wynajęciu lokalu mieszkaniowego albo lokalu użytkowego, sprzedaż albo leasing;

> różna podstawa

> różny przedmiot świadczenia – jak daleko mogą się różnić? Rozstrzygają interesy stron

* konkretyzacja świadczenia w drodze wyboru dokonanego przez uprawnionego;

wybór świadczenia:

> przez dłużnika

> przez wierzyciela

> przez osobą trzecią

KC przyjął zasadę, że wybór należy do dłużnika (pozostałe, gdy wynika to z treści czynności prawnej, ustawy lub okoliczności)

Charakter: prawo kształtujące

Oświadczenie o wyborze w przypadku osoby trzeciej:

> adresatem oświadczenia osoby trzeciej jest wierzyciel lub dłużnik (wynika z wykładni językowej art. 365 §2)

> wystarczy, że osoba trzecia uczyni adresatem jedną ze stron, a zawiadomi drugą

> oświadczenie powinno być złożone obu stronom, bo one są w równym stopniu zainteresowane konkretyzacją

* jedność stosunku zobowiązaniowego

Świadczenie niemożliwe – rozróżnić należy czy i kto uniemożliwia spełnienie świadczenia (odpowiedzialność) oraz przed czy po skonkretyzowaniu (niemożliwość uprzednia czy następcza)

Zobowiązanie z upoważnieniem przemiennym (facultas alternativa)

- przedmiotem zobowiązania jest jedno świadczenie

- dłużnik może spełnić inne świadczenie, co spowoduje wykonanie i wygaśnięcie zobowiązania, np. 897, 1000 §3, 966.