Student Prawa

Do najważniejszych grup zespołów przepisów gwarancyjnych służących oskarżonemu należą;

w związku z prawem do wolności i nietykalności osobistej gwarancyjny charakter mają wszelkie przepisy ograniczające stosowanie środków przymusu, przede wszystkim zatrzymania i tymczasowego aresztowania (np.atr.244 248 – regulujące podstawy i czas trwania zatrzymania; art. 250, 249, 253, 263 – określające podmioty uprawnione do stosowania środków zapobiegawczych, tryb stosowania i uchylania oraz podstawy i terminy aresztowania tymczasowego; także art. 252 stanowiący zażaleniach na postanowienia w przedmiocie środka zapobiegawczego);

gwarancje nietykalności cielesnej i nienaruszalności mieszkania zawierają m. in. art. 219 i n. ustalające warunki i tryb przeszukania;

unormowania bezpośrednio określające jako prawo do obrony materialnej i formalnej ( art.6), w tym prawo podejrzanego do otrzymania informacji o jego uprawnieniach i obowiązkach (art. 300), o zarzutach (art.313, art. 308§2, art. 325g), możliwość udziału oskarżonego i jego obrońcy w czynnościach post. przygotowawczego (art. 316, 317, 318) oraz w rozprawie ( art. 350, 353, 355, 356, 361), prawo składania wyjaśnień możliwość uchylenia się od ich składania (art. 175, 367, 386 i In.), prawo swobodnego wyboru obrońcy ( art. 83) i możliwość porozumiewania się z nim oskarżonego tymczasowo aresztowanego (art. 73);

prawo odwołania się od wydanych w I instancji wyroków oraz postanowień, zarządzeń, zaradzeń także działu XI, normującego nadzwyczajne środki zaskarżania, w tym kasację.

Gwarancje procesowe wg Europejskiej Konwencji o ochronie prawa człowieka i podstawowych wolności ( zwana Europejską Konwencją ), ratyfikowana przez Polskę 19 listopada 1992r.:

w art. 3 art. 5 akcentuje się zakaz stosowania tortur oraz nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania oskarżonego,

art. 5 – odbicie w szczegółowych postanowieniach prawo do wolności, m.in. w związku z zatrzymaniem i aresztowaniem,

art. 6 dotyczy prawa do sadu, rzetelności postępowania, niezawisłości sędziowskiej, publiczności rozprawy, szybkości postępowania, domniemania niewinności, prawa do obrony, prawa do bezpłatnego tłumacza.

art. 7 – zasada nullum crimem, nulla poena sine lege.