Student Prawa

a) rys historyczny:

- w prawie rzymskim – zamknięty katalog umów, stopniowo rozwój zasady swobody umów

- prawo kanoniczne – należy unikać kłamstwa, nawet ustne zobowiązanie powoduje konieczność wykonania

- Kodeks Francuski – umowy legalne przez stronę zawarte tworzą węzeł prawny

- XX w. – nauka poszukuje ograniczeń dla zasady swobody umów

b) analiza prawnoporównawcza:

- prawo niemieckie i austriackie: nie eksponują expresis verbis zasady swobody umów (wynika a contrario z przepisów ograniczających – ustawa, dobre obyczaje)

- prawo włoskie – wyrażona wprost

- prawo polskie – w Kodeksie zobowiązań z 1933 r. przepis regulujący wprost zasadę swobody umów, nie recypowana do KC z 1964 r. (bo zmiana ustroju!)

* obowiązywała a contrario

* w 1990 r. art 353¹, przepis regulujący wprost zasadę swobody umów – dyskutowano, czy zachodzi potrzeba wyrażenia wprost, bo obowiązywała a contrario i wyraźnie określone są ograniczenia tej zasady – ustawodawcza nakazuje kontrolować treść lub cel, który ma być stronom wiadomy.

c) przejawy zasady

d) ograniczenia:

- ustawa – normy ius cogens i semiimperatywne;

- zasady współżycia społecznego;

- natura stosunku.

!Uwaga na umowy nienazwane (niestypizowane) np. umowa factoringu, do niedawna również umowa leasingu