ZASADA SUWERENNOŚCI NARODU
– określenie suwerena, czyli tego, do kogo należy władza w państwie – art. 4 ust. 1 – naród;
– aspekt negatywny zasady oznacza, zakaz wprowadzenia monarchii, czy wyróżniania jakiś grup społecznych lub kategorii obywateli ponad naród;
– aspekt pozytywny – zdefiniowanie pojęcia narodu → bardzo trudne, gdyż to nie jest tylko etniczne pojęcie, ani też związane tylko z obywatelstwem, gdyż z jednej strony konstytucja w preambule definiuje naród jako wspólnotę wszystkich obywateli, ale w art. 6 odnosi się też do Polaków, zamieszkałych zagranicą* z punktu widzenia wykonywania władzy decydującym kryterium jest posiadanie praw publicznych, co prawo precyzyjnie konstruuje;
* ważne jednak dla wykonywania tej władzy jest obowiązek zachowania tożsamości Rzeczypospolitej, obejmującej nie tylko aktualnych obywateli, ale i wspólnej historii i tradycji, do czego nawiązuje preambuła mówiąc o „tysiącletnim dorobku, chrześcijańskim dziedzictwie, więzach wspólnoty z rodakami rozsianymi po całym świecie” czy art. 6 ust. 1 mówiący o kulturze jako źródle tożsamości narodu, jego trwania i rozwoju, a odwołanie art. 1 „Rzeczypospolita jest dobrem wspólnym wszystkich obywateli” w powiązaniu z tekstem preambuły traktuje Polskę jako historyczną wspólnotę, stanowiącą istotę dzisiejszego państwa polskiego;
– art. 4 ust. 2 określa podstawowe formy wykonywania władzy przez Naród. W przepisie tym pojęciu Naród nadaje się bardziej techniczne znaczenie.
* demokracja bezpośrednia – jej formy to: ogólne zgromadzenie wyborców (N), referendum (T), inicjatywa ludowa (T – art. 118 ust. 2) i veto ludowe (N);
→ Konstytucja przewiduje 4 rodzaje referendum:
art. 125 – ogólnokrajowe w sprawach o szczególnym znaczeniu dla państwa;
art. 90 ust. 3 – „referendum unijne”;
art. 235 ust. 6 – referendum konstytucyjne zatwierdzające zmiany rozdziału I, II i XII;
referendum lokalne.
* demokracja pośrednia (przedstawicielska) – wskazane na pierwszym miejscu w konstytucji przez co uznane za podstawową formę sprawowania władzy.
→ Wymogi istnienia demokracji pośredniej:
istnienie parlamentu (art. 10, art. 95);
demokratyczna procedura wyłaniania izb (powszechność, bezpośredniość, równość i tajność głosowania) (art. 96 ust. 2 i art. 97 ust. 2);
regularnie odbywające się wybory (art. 98);
przedłużenie kadencji tylko w sytuacjach nadzwyczajnych (art. 228);
system polityczny oparty na zasadach pluralizmu (art. 11-13);
odpowiednio silna pozycja i kompetencje w systemie organów państwowych.
→ przedstawiciel Narodu:
art. 104 (art. 108) – posłowie i senatorowie przedstawicielami Narodu, ale zasada mandatu wolnego;
Konstytucja nie określa Prezydenta mianem przedstawiciela Narodu, choć materialnie jest nim, gdyż pochodzi z wyborów powszechnych, co nadaje mu szczególną pozycję;
organy przedstawicielskie to też organy samorządu lokalnego, ale ze względu na ograniczony terytorialnie zakres ich legitymacji nie są traktowani jako przedstawiciele Narodu.
- 01/09/2010 00:00 - Charakterystyka procesu mieszanego
- 22/07/2010 13:43 - AGRARYZM - Powstanie i rozwój
- 22/07/2010 13:43 - AGRARYZM
- 22/07/2010 13:42 - Rozwój i nurty populizmu
- 22/07/2010 13:42 - Idee populizmu
- 22/06/2010 13:23 - koncepcja domniemań kompetencyjnych
- 22/06/2010 13:17 - ZASADA PODZIAŁU WŁADZ
- 22/06/2010 13:14 - ZASADA SPOŁECZEŃSTWA OBYWATELSKIEGO
- 22/06/2010 12:58 - ZASADA DEMOKRATYCZNEGO PAŃSTWA PRAWNEGO
- 22/06/2010 12:53 - ZASADA NIEPODLEGŁOŚCI I SUWERENNOŚCI PAŃSTWA
- 22/06/2010 12:50 - TOŻSAMOŚĆ KONSTYTUCYJNA PAŃSTWA
- 22/06/2010 12:48 - ORGANIZACJA WYBORÓW
- 22/06/2010 12:47 - ZASADA PROPORCJONALNOŚCI
- 22/06/2010 12:43 - ZASADA TAJNOŚCI GŁOSOWANIA
- 22/06/2010 12:41 - ZASADA RÓWNOŚCI