Student Prawa

–         Konwencja Londyńska o zapobieganiu zanieczyszcza­niu morza olejami z 1954r. ze zmianami na konferencji w Londynie w 1962 r. → ustanowienie stref zakazu (od 20-30 milowych, poprzez 50 do 100-milowych, całkowity na morzach śródlądowych) usuwania olejów i mieszanki oleistej ze statków;

*   1969 r. IMCO przyjęła wiele radykalnych zmian w tej konwencji – generalne ograniczenia dot. usuwania olejów;

–         Konwencja o zapobieganiu zanieczyszczaniu mórz przez zatapianie odpadów i innych substancji z 1972 r.

–         Konwencja o zapobieganiu zanieczyszczaniu mórz przez statki z 1973 r. → wprowadziła konieczność zmian w budowie statków (głównie zbiornikowców) i w urządzeniach portów (instalacje do odbioru zanieczyszczeń);

–         w wyniku katastrofy Torrey Canyon w 1967 r. (30tyś ton ropy u wybrzeży GB i fr.) → zainteresowanie IMCO 2 problemami:

*   czy państwo nadbrzeżne ma prawo w przypadku katastrofy ingerować na morzu pełnym w stosunku do obcego statku w celu uniknięcia niebezpieczeństwa i zmniejszenia szkód spowodowanych wylaniem się ropy naftowej;

*   jak w takim przypadku należy uregulować sprawy odpowiedzialności cywil­nej, żeby zapewnić efektywne odszkodowanie;

→     Konwencja Brukselska z 1969 r. o prawie do interwencji na morzu pełnym w razie zanieczyszczenia morza olejami – dot. tylko olei → 1973 r. Londyn protokół dot. substancji innych niż olej;

→     Międzynarodowa konwencja o odpowiedzialności cywilnej za szkody spowodowane zanieczyszczeniem olejami z 1992 r.

Ä  brak rozwiązania wszystkich problemów, w szczególności brak gwarancji pełnego odszkodowania ofiar zanieczyszczenia, szczególnie w przypadku katastrofalnych skutków;

→     Międzynarodowa Kon­wencja o utworzeniu Międzynarodowego Funduszu Odszkodowań za szkody spowodowane zanieczyszczeniem olejami z 1971 r. (Bruksela)

–         też umowy regionalne → np. Konwencja Helsińska o ochronie środowiska obszaru Morza Bałtyckiego z 1974 r. – dot. wszelkiego rodzaju zanieczyszczeń;