Student Prawa

Postać Włodzimierza Ilijcza Uljanowa ( 1870 – 1924 ), od 1901 r.

posługującego się – przybranym na cześć zabitych nad Leną górników – pseudonimem Lenin, nierozerwalnie związana jest z historią Rosji i Europy, rewolucją październikową, historią światowego ruchu robotniczego. Lenina z pewnością uznać trzeba za największego człowieka światowego ruchu robotniczego. Lenina z pewnością uznać trzeba za największego człowieka obecnego stulecia”. Znaczenie Lenina polegało nie tylko na tym, czego dokonał, ale także na wytyczeniu drogi i metod działania na niemal cały XX wiek dla tej części ruchu robotniczego, która określała się jako ruch komunistyczny. Leniowi udało się zdać maturę eksternistycznie, również jako ekstern ukończył studia prawnicze. Był jednym z założycieli Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej Rosji. Lenin prowadził burzliwe życie zawodowego rewolucjonisty, przeplatane aresztowaniami, zesłaniami i legalną działalności podczas pobytów za granicą. W 1917 roku stal na czele partii, wytyczając taktykę i strategię partii podczas rewolucji, a następnie jako przewodniczący Rady Komisarzy Ludowych kierował państwem radzieckim. Był także założycielem Międzynarodówki Komunistycznej, działającej w latach 1920 – 1943, a grupującej partie, które aprobowały zasady leninizmu. Lenin był przede wszystkim praktykiem, jego uogólnienia i formuły teoretyczne najczęściej powstawały przy okazji walk politycznych. W 54 tomach pism Lenina najwięcej jest recenzji, polemik i dyskusji, nie miał temperamentu do teoretyzowania. Niemniej kilka z formułowanych przez Lenina twierdzeń stało się podstawą i płaszczyzną działalności ruchu komunistycznego: były to tezy  dotyczące partii rewolucyjnej, rozumienia marksizmu, rewolucji proletariackiej i państwa komunistycznego.