Student Prawa

Definicję zawiera art. 140 Kodeksu Cywilnego: „W granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego właściciel może, z wyłączeniem innych osób, korzystać z rzeczy zgodnie ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem swego prawa, w szczególności może pobierać pożytki i inne dochody z rzeczy. W tych samych granicach może rozporządzać rzeczą.”

Podstawowymi atrybutami własności są więc:

-        prawo do korzystania z rzeczy,

-        prawo do rozporządzania rzeczą.

Korzystanie z rzeczy polega na uprawnieniu do jej posiadania, używania, pobierania z niej pożytków (naturalnych i cywilnych), przetwarzania rzeczy, zużycia jej lub zniszczenia. Odnajdujemy tu ius possidendi, ius utendi i ius fruendi, a nawet ius abutendi.

Rozporządzanie rzeczą obejmuje prawa do dysponowania rzeczą, tzn. dokonywania czynności prowadzących do wyzbycia się prawa własności lub mających na celu obciążenie tego prawa. Jest to nic innego jak ius disponendi.

W prawie własności zawarto też pewne ograniczenia dla właścicieli rzeczy, opierające się na zasadach współżycia społecznego.