UZNANIE DE IURE I DE FACTO
de iure – pełne, ostateczne. Gdy uznawany podmiot spełnia wszelkie przesłanki uznania;
de facto – niepełne, prowizoryczne, może być w każdej chwili cofnięte. Gdy podmiot nie spełnia wszystkich przesłanek, ale uznający ma interes w nawiązaniu z nim stosunków, np. 1918 r. Francja uznaje Finlandię, a następnie cofa uznanie po zawarciu sojuszu fińsko-niemieckiego;
Podobne:
- 01/09/2010 00:00 - Charakterystyka procesu mieszanego
- 22/07/2010 13:43 - AGRARYZM - Powstanie i rozwój
- 22/07/2010 13:43 - AGRARYZM
- 22/07/2010 13:42 - Rozwój i nurty populizmu
- 22/07/2010 13:42 - Idee populizmu
Najnowsze:
- 29/06/2010 18:49 - Prawa człowieka
- 29/06/2010 18:39 - Zasada suwerennej równości w odniesieniu do prawa …
- 29/06/2010 18:39 - Międzynarodowy system ochrony praw człowiekaMiędzy…
- 29/06/2010 18:39 - Rola Prawa międzynarodowego
- 29/06/2010 18:39 - Ludność w prawie międzynarodowym
Najstarsze:
- 29/06/2010 18:39 - FORMY UZNANIA
- 29/06/2010 18:39 - CHARAKTER PRAWNY UZNANIA
- 29/06/2010 18:39 - PODSTAWY UZNANIA
- 29/06/2010 18:39 - UZNANIE MIĘDZYNARODOWE
- 29/06/2010 18:39 - Rodzaje państw ze względu na ograniczenie zdolnośc…
Linki