Student Prawa

Istotne nowelizacje prawa dotyczącego sądownictwa powszechnego nastąpiły w latach 1949-1950r. Zlikwidowano przede wszystkim możliwość odwołania się od wyroku w postaci apelacji i kasacji, a zastąpiono je jednym środkiem rewizją. Zniesiono urząd sędziego śledczego, a jego uprawnienia przekazano prokuratorowi. Prokurator decydował m.in.: o zastosowaniu środków zapobiegawczych do aresztowania włącznie. Jako podstawowe zadanie sądów postawiono strzeżenie ustroju politycznego, następnie interesów gospodarki, a dopiero na końcu osobistych i majątkowych praw i interesów obywateli, a nie jak przed wojną zapewnienie sprawiedliwości. Wprowadzono nową strukturę sądów powszechnych: wojewódzkie i powiatowe. Wyłączono prokuraturę ze struktury sądów i w ogóle z Ministerstwa Sprawiedliwości, czyniąc z niej odrębny rodzaj organu państwowego. Formalnie podporządkowano ją głowie państwa, a faktycznie PZPR. Wyodrębniono sądy dla nieletnich. W 1950r zniesiono sądy pracy, a sprawy przez nie rozpatrywane trafiły do sądów powszechnych, a od 1954r do zakładowych komisji rozjemczych.