Student Prawa

Udział czynnika społecznego w wymiarze sprawiedliwości przedstawiały się w udziale składu ławniczego w sądach. W 1944r wprowadzono ławników do sądów wojskowych oraz do specjalnych sądów karnych orzekających w sprawach przestępstw popełnionych przez hitlerowców, a po zniesieniu w 1946r wspomnianych specjalnych sądów karnych- sprawy te przeszły do kompetencji sądów okręgowych orzekających w składzie ławniczym. Ławnicy sądzili w postępowaniu doraźnymi, wprowadzonym w listopadzie 1941r, którym to trybem można było objąć każdą sprawę. Ławnicy uzyskali wszystkie uprawnienia sędziowskie w toku rozprawy i orzekania, z wyjątkiem przewodnictwa rozprawie, a więc rola ich była bez porównania większa aniżeli sędziów przysięgłych. Ławnicy byli wyznaczani przez prezydium rady narodowej, a więc instytucję nie pochodzącą z wyborów, opanowaną przez komunistów. Nowi sędziowie- ławnicy nie potrzebowali spełniać wymogów stawianych ustawowo sędziom: nie żądano żadnego wykształcenia, żadnej praktyki, w ogóle żadnych kwalifikacji.