Student Prawa

Tradycja jako skarbiec doświadczenia pokoleń. Brak zaufania do kondycji moralnej i umysłowej jednostki ludzkiej jest równoważony wielką atencją dla dorobku pokoleń.

Ludzie bywają głupi, ale gatunek ludzki jest mądry zawsze. Tradycja dla konserwatysty jest wyrazem mądrości grupowej i stanowi jedną z najistotniejszych wartości konserwatyzmu.

Z doświadczenia pokoleń jednostka, społeczeństwo i państwo może czerpać i dzięki temu mogą w sposób prawidłowy kierować swym postępowaniem (rozwojem).

Konsekwencją jest wielka atencja dla tradycyjnych wartości (tych, na których wcześniejsze pokolenia opierały swą egzystencję): religijności, tradycyjnego poczucia sprawiedliwości, wartości moralnych i rodzinnych - można się do nich odwołać, dlatego konserwatysta jest w stałym sporze z nowościami. Podważanie tradycyjnych wartości traktuje jako zamach na podstawy kultury i cywilizacji (powrót do barbarzyństwa), jako odbieranie człowiekowi punktu odniesienia, dzięki któremu jest on w stanie prawidłowo ocenić rzeczywistość, wybrać prawdę zamiast fałszu, odróżnić dobro od zła. Pozbawienie człowieka tradycji i wypływających z niej wartości czyni go bezbronnym wobec pokus jego własnej natury i „fałszywych” ideologii (komunizm, faszyzm).

Społeczeństwo jest postrzegane jako naturalna całość złożona z powiązanych ze sobą wspólnot wykonujących przypisane im funkcje społeczne. Porządek społeczny opiera się na hierarchii. Państwo jest formą organizacji społeczeństwa, ma funkcje porządkowe – jest to koncepcja silnego państwa i wizja rządów umiarkowanych.