Student Prawa

a)    Thomas Munzer ( około 1490 – 1525 ) był początkowo luterańskim kaznodzieją, szybko jednak zerwał z Lutrem. W 1525 r. stanął na czele wielkiej wojny chłopskiej w Niemczech. Po upadku powstania został uwięziony i stracony.

Munzer zaatakował tezę Lutra, że jedynym i nieomylnym objawieniem jest Biblia. Prawdy wiary i prawdziwe żywe objawienia – to rozum. Rozum jest duchem świętym, wiara to nic innego jak rozbudzenie się rozumu człowieka. Tylko dzięki rozumowi może on osiągnąć zbawienie. Rozum uczy, że wolność chrześcijańska, którą Luter przenosił w zaświaty, jest celem świata doczesnego. Munzer żądał natychmiastowego urzeczywistnienia królestwa bożego – królestwa sprawiedliwości społecznej. Trzeba zatem niszczyć te instytucje i przywileje, które chronią prywatne interesy ze szkodą dla ogółu.

Królestwo boże Munzera miało być wspólnotą równości wszystkich, w której nie będzie ani różnic klasowych, ani własności prywatnej, ani też wyobcowanej ze społeczeństwa władzy. Władza miała należeć do prostego ludu. Munzer wiedział, że jego program nie może być miły książętom i panom, dlatego chciał go zrealizować siła.

Komunistyczne królestwo boże Tomasza Munzera było utopią. Program Munzera przerastał wyobraźnię i postulaty walczących z uciskiem chłopów.