Student Prawa

Petrażycki był jednym z najbardziej oryginalnych polskich teoretyków prawa. Stał konsekwentnie na stanowisku wplatania elementów psychologicznych do definiowania prawa.

Odrzucał teorie kojarzące prawo z przymusem oraz sprowadzające normę prawną do groźby zastosowania sankcji. Sam definiował prawo jako swoiste zjawisko psychiczne, dzięki dokonaniu klasyfikacji emocji i wyróżnieniu z nich emocji moralnych i prawnych (różniących się nie poczuciem obowiązku, a faktem ze w emocjach prawnych mamy do czynienia z wyobrażeniem osoby mogącej domagać się od nas określonego zachowania), mianowicie jako takie przeżycia etyczne, których emocje posiadają charakter atrybutywny. Norma prawna jest jedynie projekcją przeżycia emocji prawnej, uogólnionym wyrazem przeżyć psychicznych. Działalność prawników przyczynia się do upowszechnienia emocji prawnych, a w rezultacie ich ujednolicenia. Ideałem prawa stanowionego powinno być dążenie do zgodności z poczuciem sprawiedliwości.