Student Prawa

Art. 100.- okoliczność, że pełnomocnik jest ograniczony w zdolności do czynności prawnych, nie ma wpływu na ważność czynności dokonanej przez niego w imieniu mocodawcy.

Art. 106.- ( SUBSTYTUTY- czy można ustanawiać dalszych pełnomocników )- pełnomocnik może ustanowić dla mocodawcy innych pełnomocników tylko wtedy, gdy umocowanie takie wynika z treści pełnomocnictwa, z ustawy lub ze stosunku prawnego będącego podstawą pełnomocnictwa.

Co do zasady nie ma prawa ustanawiania dalszych pełnomocników.

Pełnomocnictwo procesowe- klauzula, że można upoważnić inną osobę ( np. podwójna substytucja ( z substytucji ).

Art. 107.- Jeśli mocodawca ustanowił kilku pełnomocników z takim samym zakresem umocowania, każdy z nich może działać samodzielnie, chyba, że co innego wynika z treści pełnomocnictwa. Przepis ten stosuje się odpowiednio do pełnomocników, których pełnomocnik sam dla mocodawcy ustanowił.

Art. 108- pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności prawnej, której dokonywa w imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści pełnomocnictwa albo ze względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość naruszenia interesów mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy pełnomocnik reprezentuje obie strony.

Np. X upoważnia mnie do zakupu nieruchomości. Nie mogę jej kupić od siebie w imieniu X. Nie mogę reprezentować X i być jednocześnie stroną umowy z X.

PKP- kasjerka może sobie sprzedać bilet ( bo ma taki przywilej ).

Ekspedientka może sobie coś kupić w sklepie.

1990- wyrok 7 sędziów SN- art. 108 ma także zastosowanie do organów osoby prawnej- dyrektor przedsiębiorstwa nie może sobie sprzedać przedsiębiorstwa.

Czyj stan subiektywny np. dobrą wiarę będzie nas interesować czy pełnomocnika czy mocodawcy

a) po stronie przedstawiciela strony – jeśli nastąpi wprowadzenie w błąd lub działanie w złej wierze- przeniosą się na mocodawcę,

b) Nie można ustanawiać pełnomocnika w celu obejścia złej wiary mocodawcy czyli tzw. zasłanianie swojej świadomości, umocowując osobę nieświadomą naszej złej wiary, samą działającą w dobrej wierze.

np. mocodawca jest w złej wierze, ustanawia przedstawiciela- pełnomocnika, by nabył dla mnie kradzione auto. Gdy taki stan faktyczny, odmawiamy nabycia auta w złej wierze- trzeba uwzględnić stan podmiotowy reprezentowanego. Należy uwzględnić okoliczności istniejące po stronie reprezentowanego.