Student Prawa

A. Prawo zwyczajowe oraz zwyczaje

Prawo zwyczajowe – zaspół norm stosowanych przez państwo mających moc uchylania przepisów prawa stanowionego, w polskim kodeksie Cywilnym stosuje się prawo zwyczajowe poprzez klauzule generalne

Zwyczaj – ustalona wśród pewnej grupy osób lub na pewnym obszarze regułę postępowania aprobowaną i zwykle stosowaną

B. Zasady współżycia społecznego

Pod pojęciem zasad współżycia społecznego w polskim prawie należy rozumieć istniejące w polskim społeczeństwie normy postępowania obejmujące przede wszystkim normy moralne, ale także innego rodzaju normy. Można wymienić trzy grupy przepisów odwołujących się do zasad dobrej wiary:

1. przepisy, w których naruszenie zasad współżycia społecznego pociąga za sobą ujemne konsekwencje dla osoby naruszającej np. art. 5, 93, 754, 1008
2. przepisy, w których uzależniono powstanie, zmianę lub ustanie konkretnego prawa lub obowiązku od oceny danego stosunku prawnego z punktu widzenia zasad współżycia społecznego np. art. 411 pkt2, 440 , 144 1i 2
3. przepisy odsyłające do zasad współżycia społecznego jako kryterium pozwalającego doprowadzić treść stosunków cywilnoprawnych np. art. 56, 65, 354

C. Rola orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego oraz sądów

W polskim prawie znaczną rolę prestiżową pośrednio w tworzeniu prawa ma Sąd najwyższy na zasadzie orzecznictwa w konkretnej sprawie, któremu później inne sądy się poddają. Istotnym organem jest też Trybunał konstytucyjny, który został wyposażony w kompetencje do dokonywania powszechnie obowiązującej wykładni prawa .