Student Prawa

Strona to funkcja podmiotu w konkretnym stosunku cywilno-prawnym

STRONA- ściśle związane z konstrukcją stosunku cywilnoprawnego. Muszą być dwie strony ( zobowiązana i uprawniona ). W stosunkach prostych jedna strona jest tylko zobowiązana a druga tylko uprawniona. W większości mamy jednak do czynienia ze stosunkami złożonymi- każda ze stron ma uprawnienia i obowiązki.

- stosunek prosty- np. darowizna książki,

- stosunek złożony- np. użyczenie książki, sprzedaż książki.

Zdarza się też, że po jednej stronie występuje jeden podmiot, najczęściej jednak po jednej stronie występuje więcej niż jeden podmiot. Powstaje problem określenia relacji tych podmiotów względem siebie.

a) stosunki prawa rzeczowego- jeśli wielość podmiotów to efektem jest WSPÓŁWŁASNOŚĆ:

Wspólność:

- w częściach ułamkowych- (każdemu taka sama część ),

- łączna- w przypadkach określonych w ustawie ( majątek wspólny małżonków, majątek spółki cywilnej, podmioty nie mają określonych udziałów ),

b) stosunki zobowiązaniowe- solidarność

- czynna- po stronie wierzycieli ( uprawnionej )- występuje rzadko,

-          bierna- po stronie dłużników ( zobowiązanej )- Art. 366., niezwykle częste w praktyce ( zasada: "jeden za wszystkich, wszyscy za jednego" ).

„Kilku dłużników może być zobowiązanych w ten sposób, że wierzyciel może żądać całości lub części świadczenia od wszystkich dłużników łącznie, od kilku z nich lub od każdego z osobna, a zaspokojenie wierzyciela przez któregokolwiek z dłużników zwalnia pozostałych.”

Najczęstsze przypadki odpowiedzialności:

- gdy kilka osób odpowiada za wspólnie wyrządzoną szkodę ( Art. 441. )

- poręczenie ( Art. 881.- poręczyciel odpowiada jak współdłużnik    solidarny, wierzyciel może skierować egzekucję do dłużnika i poręczyciela )

Jeśli w zobowiązaniu nie zastrzeżono solidarności, dług i wierzytelność dzielą się na tyle części, ile jest zobowiązanych i uprawnionych. Jeśli A pożyczył B i C 3000 zł, to tak jakby każdemu z nich pożyczył 1500 zł. Jeśli jednak przedmiot świadczenia jest niepodzielny, to jest odpowiedzialność solidarna.

Prawo polskie nie reguluje w sposób generalny wspólności praw i obowiązków. Na pograniczu prawa rzeczowego i zobowiązań powstają problemy, co do których nie ma jednolitego stanowiska. Np. trzech współwłaścicieli kamienicy, a lokatorzy nie płacą czynszu- nie wiadomo, czy każdy może żądać 1/3 czynszu, czy też jeden wierzyciel działa na rzecz wszystkich.