Student Prawa

*  W przypadku societas omnium bonorum jeśli żądający rozwiązania spółki miał na celu nieuczciwe odsunięcie pozostałych wspólników od zysków (n. gdy dostał spadek), pozostali mogli żądać za pomocą actio pro socio doliczenia takiego majątku do majątku spółki podlegającego podziałowi. Wyrok w procesie z actio pro socio powodował również rozwiązanie spółki oraz infamię zasądzonego.

*  W przypadku rozwiązania spółki za zgodną wolą stron do podziału majątku wspólnego służyła actio communi dividundo, która nie była skargą infamującą.

-        Były też spółki mające pewne cechy charakterystyczne współczesnym spółkom: trwanie spółki pomimo śmierci wspólnika, odpowiedzialność solidarna, wyodrębnienie majątku spółki.

*  posiadały w okresie prawa klasycznego osobowość prawną. Gaius porównujące je z rzymskim państwem, podkreślał że mają wspólną kasę (arca), wspólny majątek (res communes) oraz zarządcę (syndicus), którego działania odnosiły skutek prawny w odniesieniu do majątku spółki, oddzielonego od majątku wspólników.

→     np. związki poborców podatków, osób organizujących roboty publiczne budowlane i inne oraz eksploatujących kopalnie i saliny → societates publicanorum lub societates vectigalium,

→     podobne spółki bankierów – societates argentariorum.