Student Prawa

Utworzony przez Piotra I, w 1711 r, pierwotnie składał się z 9 osób, później z prezesów kolegiów. Organ doradczy, choć o szerokich kompetencjach:

zarząd finansami

nadzór nad administracją i sądownictwem: najwyższa instancja sądowa

kontrola wykonywania ustaw, podczas nieobecności cesarza – stanowienie nowego prawa

Po 1722 pozostały mu kompetencje sądowe, jako sądu odwoławczego od wyroków kolegiów mających uprawnienia sądowe oraz jako wyłączna instancja w sprawach o przestępstwa polityczne; wyroki Senatu miały charakter ostateczny. Nadal kontrolował funkcjonowanie administracji centralnej.

Katarzyna II podzieliła Senat na 6 departamentów z oberprokuratorem przy każdym departamencie i rozszerzyła uprawnienia sądowe Senatu, które były spełniane przez orzeczenia poszczególnych departamentów, a nie Senatu in gremio.