Student Prawa

Sądownictwo polubowne jest pozasądowym trybem rozstrzygania spraw cywilnych przez organ niepaństwowy na mocy umowy stron, które wyrażają wolę poddania rozstrzygnięcia właśnie temu organowi. Postępowanie choć regulowane w KPC nie toczy się przed sądami powszechnymi, a przed sądem polubownym.

Sądownictwo państwowe ujawnia mankamenty (powolność orzecznicza, rozbudowane instytucje formalizujące, wysokie koszty) Idea sądów polubownych nie zakłada tych mankamentów. Przez sądownictwo polubowne (arbitrażowe) rozumie się tryb rozstrzygania spraw cywilnych w których sąd państwowy nie bierze udziału, a rozstrzygnięcia opiera się na umowie stron. Wyrok sądu tego ma taka samą moc jak państwowego. Kodeks postępowania cywilnego wyróznia dwa rodzaje sądów polubownych: sądy powołane do rozstrzygnięcia danego sporu, stałe sądy polubowne.. Sądy polubowne są powoływane przez strony w drodze umowy zwanej- zapisem na sąd polubowny. Sąd po rozstrzygnięciu sprawy ulega rozwiązaniu.. Arbitrem może być każda osoba fizyczna mająca pełna zdolność do czynności prawnych oraz korzystająca w pełni z praw publicznych i obywatelskich. Sąd polubowny może przesłuchiwać świadków, strony. Od wyroków sądów polubownych nie przysługuje odwołanie. Forma kontroli sądów państwowych nad sądem polubownym jest rozpoznawanie skarg o uchylenie wyroku sadu polubownego. Strona może żądać uchylenia wyroku jeżeli: nie było zapisu na sąd polubowny, stronę pozbawiono możności obrony, nie zachowano trybu postępowania ustalonego przez strony. Sądy polubowne to forma uproszczenia procedury dochodzenia roszczeń majatkowych. Podobnie jak w sądach państwowych: zapada wyrok, podpisany przez arbitrów, uzasadniony na pismie, wiąże strony (wyrok może być uchylony), przesłuchuje strony, świadków. Może zwrócić się do państwowego, kiedy chce przeprowadzic jakąś czynnośc