Student Prawa

-        corpore posidere – faktyczne „trzymanie rzeczy w swoich rękach”

-        animus possidendi (animus rem sibi habendi) – nastawienie do rzeczy

*  corpore i animus miał np. właściciel, ten kto nabył rzecz od właściciela, złodziej itp.

-        detencja (detentio) – posiadanie naturalne (possesio naturalis) – gdy osoba władała rzeczą w cudzym imieniu, np. depozytariusz, komodatariusz, zastawnik, najmobiorca, usufructuariusz, usuariusz, emfiteuta i superficiariusz, prekarzysta

-        possessio civilis – posiadanie na drodze do zasiedzenia (ad usucapionem)

-        Ochrona interdyktalna przysługiwała posiadaczowi oraz niektórym detentorom (prekarzysta, depozytariusz sekwestrowy, wierzyciel zastawny, emfieuta).

-        Ochrona zależała nie od tytułu, ale od tego czy posiadacz był wadliwy czy niewadliwy.

-        Possessio vitiosa – gdy nabył od przeciwnika siła (vi), podstępem (clam), lub prekaryjnie (precario). Wadliwość była względna, tylko do danej osoby, a nie w ogóle.

-        Possesor malae fidei i possessor bona fidei – obu przysługiwała ochrona, ale różnica była w przypadku możliwości nabycia owoców i zasiedzenia.