Średniowieczne procesy czarownic
W dobie reformacji i wojen religijnych, czary zaliczać zaczęto do zbrodni obrazy majestatu boskiego, a więc do najcięższych przestępstw zagrożonych najsurowszymi karami.
1487 – Młot na czarownice, Henryk Kramer i Jakub Sprenger
Postępowanie w przypadku procesu o czary było znacznie uproszczone: do jego wszczęcia wystarczały jakiekolwiek doniesienia, do wyroku skazującego wystarczały „dowody domniemane”, czyli proste podejrzenia czy poszlaki. Środki dowodowe: brak ograniczeń co do osób mogących być świadkami, rozbudowany system tortur, ordalia: zwyczaj „pławienia” domniemanych czarownic.
Podobne:
- 01/09/2010 00:00 - Charakterystyka procesu mieszanego
- 22/07/2010 13:43 - AGRARYZM - Powstanie i rozwój
- 22/07/2010 13:43 - AGRARYZM
- 22/07/2010 13:42 - Rozwój i nurty populizmu
- 22/07/2010 13:42 - Idee populizmu
Najnowsze:
- 28/06/2010 11:14 - Reformy Izby Lordów w XIX i XX wieku
- 28/06/2010 11:13 - Geneza i uprawnienia Izby Lordów w średniowieczuGe…
- 28/06/2010 11:13 - Kodeks kar głównych i poprawczych 1846
- 28/06/2010 11:12 - Kodeks Tangcewa 1903
- 28/06/2010 11:05 - Zwierciadło Saskie
Najstarsze:
- 28/06/2010 11:05 - Konstytucja Criminalis Carolina
- 28/06/2010 11:05 - Kodyfikacja Justyniańska – skład
- 28/06/2010 11:05 - Wymień kodeksy które wzorowały się na Code penal
- 28/06/2010 11:05 - Klasyfikacje kar i przestępstw w Code penal
- 28/06/2010 11:05 - Dekret Gracjana
Linki