Student Prawa

1. posiadanie samoistne;

2. upływ określonego w ustawie terminu – termin ten zależy od dobrej lub złej wiary posiadacza; dobra lub zła wiara modyfikuje przesłankę drugą.

ad. 1

Czyli posiadanie takie jak właściciel, które wypełnia treść prawa własności. Posiadanie musi być nieprzerwane. Posiadania nie traci się przez przejściową utratę pod warunkiem jego przywrócenia, ani też przez przemijającą przeszkodę, która nie przerywa ciągłości. Wynika to z art. 340 i 345 k.c.

Nie może nabyć własności nieruchomości przez zasiedzenie właściciel.

Jeżeli podczas biegu zasiedzenia nastąpiło przeniesienie posiadania albo też nastąpiło jego dziedziczenie, obecny posiadacz do czasu w którym sam posiada, może doliczyć sobie czas posiadania swojego poprzednika. Jeżeli jednak poprzednik-posiadacz uzyskał posiadanie nieruchomości w złej wierze obecny posiadacz może doliczyć sobie czas posiadania poprzednika tylko wtedy, gdy łącznie wynosi on przynajmniej 30 lat (art. 176 k.c.).

ad. 2

Do 1.X.1990 roku czas wynosił 10 lat dla posiadacza w dobrej wierze, a 20 dla w złej wierze. Od 1.X.1990 20 lat dla posiadacza w dobrej wierze, 30 w złej wierze.

Dobra wiara posiadacza występuje wtedy, gdy z przyczyn usprawiedliwionych nie wie on o tym, że nie przysługuje mu prawo własności. Nie jest w dobrej wierze ten, kto nabywa nieruchomość na własność na podstawie umowy nie mającej formy aktu notarialnego.

Kiedy musi istnieć dobra wiara? Dobra wiara musi istnieć w momencie objęcia rzeczy w posiadanie.