Student Prawa

Zasadnicze zmiany polskiego prawa prywatnego rozpoczęła zmiana stosunków własnościowych aktami o reformie rolnej i nacjonalizacji przemysłu, oraz akcja unifikacji całego prawa cywilnego przeprowadzona w latach 1945-1946. Dekret z 21 grudnia 1945 roku, o publicznej gospodarce lokalami i kontroli najmu w radykalny sposób ograniczał prawo własności właścicieli domów mieszkalnych. Przepisy prawa powojenne nakazywały właścicielom wykonywanie prawa własności, pod rygorem jego utraty. Taki obowiązek występował w prawie, bowiem dekrety z 30 marca 1945r o przymusowym zagospodarowaniu użytków rolnych oraz dekret z 2 kwietnia 1946r o planowym zagospodarowaniu przestrzennym kraju uzasadniały wywłaszczenia w celu realizacji planów gospodarczych. W latach 1945 i 1946 przeprowadzona została bardzo potrzebna, bo likwidująca partykularyzm geograficzny prawa istniejący w XX-leciu międzywojennym, unifikacja prawa cywilnego w Polsce. Podstawowe dekrety w tym przedmiocie zostały przedstawione w pytaniu numer 19 tego rozdziału. Dekrety te nie tylko unifikowały partykularyzm dzielnicowy prawa cywilnego, lecz dokonywały też wstępnej jego reformy, uwzględniającej nowe stosunki społeczne i gospodarcze.