Student Prawa

Program reformy procesu karnego był centralnym punktem żądań XVIII-wiecznych humanitarystów:

• Reforma inkwizycyjnego postępowania dowodowego: kwestia zniesienia tortur (krytykowanych nie tylko ze względów etycznych, ale również jako najbardziej zawodny środek dochodzenia do prawdy w procesie)

• Krytyka założeń legalnej teorii dowodowej, i absurdalności jej reguł w zakresie oceny dowodów; odrzucenie zasady uznającej przyznanie się do winy za dowód najlepszy.
• Celem postępowania dowodowego miało być dochodzenie do prawdy materialnej, obiektywnej.
• Humanitaryści opierali się najczęściej na wzorach angielskich (przysięgli, skargowość, system gwarancji nietykalności osobistej)
• Przyznanie podsądnemu pozycji podmiotu w postępowaniu sądowym, więc gwarancji przeciw samowolnemu uwięzieniu, prawa do obrony, wreszcie zapewnienia mu ochrony prawnej i traktowania go jako niewinnego do czasu, dopóki nie zostanie mu udowodnione, że jest przestępcą (postulat przyjęcia domniemania niewinności oskarżonego).