Student Prawa

Już w słowach Deklaracji Praw Człowieka i Obywatela zawarte były postulaty oświeceniowej doktryny humanitarnej (gwarancje nietykalności osobistej, zasada domniemania niewinności – oznaczało to przyznanie oskarżonemu w procesie pozycji podmiotu).

Dekrety Konstytuanty z 1789: zniesienie tortur, wprowadzenie jawności drugiej fazy postępowania, przyznanie oskarżonemu prawa do obrony wraz z prawem do wyboru obrońcy.

Kodeks karny z 1791 przeprowadzał zasadniczą reformę procedury karnej, opierał proces na zasadzie jawności i ustności postępowania, przyjął swobodną ocenę dowodów przez sąd, wprowadził udział przysięgłych w sądownictwie karnym.

Kodeks o przestępstwach i karach 1795: modyfikacje instytucji przysięgłych, regulacja postępowania w sprawach karnych: trzy stadia procesu (postępowanie wstępne – tajne i pisemne, postawienie w stan oskarżenia, rozprawę właściwą – jawną, ustną, na zasadzie kontradyktoryjności -> połączenie dawnych zasad procesu inkwizycyjnego z liberalnymi założeniami procesu skargowego angielskiego).

Kodeks postępowania karnego 1808:dwie księgi: I – zagadnienia dochodzenia wstępnego, II – kwestie wyrokowania i wymiaru kary. Ustanawiał w sprawach karnych typ procesu mieszanego