Student Prawa

Stosunek Polaków do prawa rzymskiego u schyłku średniowiecza był wyznaczany względami polityki zewnętrznej, obawy przed narzuceniem Polsce zwierzchnictwa niemieckiego w imię uniwersalistycznych haseł cesarzy, które wyrażały się min. w opozycji przeciw prawu rzymskiemu jako prawu cesarskiemu. W Polsce dominowało przekonanie, że Polacy rządzą się własnym prawem, a nie prawem cesarskim. Wpływ prawa rzymskiego odbywał się głównie za pośrednictwem literatury prawniczej.

W prawie ziemskim nie doszło do recepcji, bowiem miało prawo rzymskie w praktyce sądów ziemskich walor tylko spisanej racji. W prawie miejskim, prawo rzymskie odegrało inną rolę: W miastach potrzeby gospodarki uzasadniały konieczność wykorzystania w praktyce norm, które by lepiej odpowiadały warunkom gospodarki towarowo- pieniężnej. Infiltracja prawa rzymskiego do prawa miejskiego, nastąpiła­ najpierw za pośrednictwem niemieckiej glosy, od Sachsenspiegel i Weichbildu, która nakazywała uzupełniać luki w prawic saskim "powszechnym prawem duchowym i cesarskim, czyli prawem  kanonicznym i rzymskim.