Student Prawa

Jan XXIII w encyklice Pacem in Terris omawiając prawa człowieka, stwierdził: Ma on ( człowiek ) prawo do życia, do nienaruszalności dala. do posiadania środków potrzebnych do zapewnienia sobie odpowiedniego poziomu życia, do których należy zaliczyć przede wszystkim żywność, odzież. mieszkanie, wypoczynek, opieka zdrowotną oraz niezbędne świadczenia ze strony władz na rzecz jednostek. Z lego wynika, że człowiekowi przysługuje również prawo zabezpieczenia społecznego w
wypadku choroby, niezdolności do pracy, owdowienia, starości, bezrobocia oraz niezawinionego pozbawienia środków niezbędnych do życia: Model państwa - stróża nocnego był obcy nauce społecznej Kościoła.

f) Encyklika „Centesimus Annus". Rozważania nad realizacją zasady sprawiedliwości w odniesieniu do modelu gospodarki, zawiera także encyklika Jana Pawia II ogłoszona z okazji 100 - lecia Rerum Novarum, mianowicie Centesimus Annus. Encyklika ta przestrzega przed bałwochwalczym stosunkiem do gospodarki wolnorynkowej. Papież pisze m.in., że nie wszystkie ludzkie potrzeby mogą być zaspokojone za pomocą rynku. Uznając wskaźnik zysku i jego rolę jako miernika dobrego funkcjonowania przedsiębiorstwa, papież przypomina, że nie jest to wskaźnik jedyny, gdyż może się zdarzyć, że mimo poprawnego rachunku ekonomicznego, ludzie, którzy stanowią najcenniejszy majątek przedsiębiorstwa, są poniżani i obraża się ich godność. Popierając rozwój inicjatywy jednostek i doceniając funkcję własności prywatnej, papież domaga się ujęcia ich w ramy prawne i wprzęgnięcia ich w służbę integralnej wolności ludzkiej i traktujące go jako szczególny wymiar tejże wolności, która ma przede wszystkim charakter etyczny i religijny. Przypominając zasadę pomocniczości i zasadę powszechnego przeznaczenia dóbr ziemskich, papież
formułuje wyraźne ostrzeżenie wobec społeczeństwa konsumpcyjnego i wolnorynkowego. Nauczanie społeczne Kościoła odmawia zatem aprobaty dla takich modeli społeczno-gospodarczych, które rezygnują z prób stworzenia sprawiedliwego, systemu, społecznego.