Student Prawa

Tendencje indywidualistyczne i liberalne wywarły wpływ na prawo zobowiązań. Przyczyniły się one do stworzenia fundamentalnej zasady swobody umów. Rozumiano przez nią przede wszystkim swobodę kształtowania przez strony w drodze umowy stosunku cywilnoprawnego w postaci zobowiązania a nadto swobodę zawarcia lub nie zawarcia umowy i zaciągnięcia zobowiązania, swobodę wyboru kontrahenta, możność zawierania umowy bez zachowania szczególnej formy. Z zasadą swobody umów współdziałała inna równości stron oznaczająca, że obie strony stosunku obligacyjnego są traktowane jako równe z punktu widzenia prawa cywilnego. Dominowały poglądy (Code Civil), iż ważność umów zależała od istnienia i prawidłowości causa- przyczyny prawnej. Jej przeciwieństwem(kodeks BGB) dopuszczały natomiast w szerokim zakresie czynności prawne abstrakcyjne, przy których ważność umowy nie była uzależniona od istnienia causa. Najbardziej abstrakcyjny charakter miały umowy zobowiązujące wynikające z weksla lub czeku. Zasada swobody umów spotkała się w II poł. XIX w. z coraz ostrzejszą krytyką. Ograniczenia jej następowały ze względu na interes społeczny, dobro ogólne oraz w interesie przedsiębiorstw kapitalistycznych.