Student Prawa

W drodze uchwały z 7 lipca 1943r ZPP(Związek Patriotów Polskich) wprowadziła Kodeks Wojskowy PSZ(Polskich Sił Zbrojnych) w ZSRR, był on krótki, składał się z 84art. zawierających część ogólną i szczegółową. Opierał się na zasadzie analogii, przestępstwa były typowo wojskowe, był surowy, na 67art, 30art. zawierało sankcję w postaci kary śmierci. 26 listopada 1943 rozprowadzono Wojskowy Kodeks postępowania karnego PSZ w ZSRR rozkazem dowódcy 1 Korpusu Zygmunta Berlinga. Opierał się na kodeksie z 1932r. Przewidywał jednoinstancyjne postępowanie. Oprócz sądów polowych dla dywizji miał być też utworzony sąd dla PSZ, który miał sprawować nadzór nad sądami polowymi. Kodeks deklarował praworządność, niezawisłość. Obok sędziego zawodowego w skład sądu wchodzili ławnicy. Dokonano ograniczeń w prawach oskarżonego. Znalazła się tu definicja przestępstwa- czyn zabroniony przez ustawę. Aktem prawnym o dużym znaczeniu był Kodeks Karny Wojska Polskiego wprowadzony 23 września 1944r. dekretem PKWN razem z prawem o ustroju sądów i prokuratury wojskowej. Kodeks ten uchylał moc obowiązującą kodeksu wojskowego z 1932r, przejmował wprawdzie wiele jego przepisów, zwłaszcza części ogólnej, ale znacznie poszerzał zakres przestępstw podlegających prawu i sądom wojskowym. Wprowadził np. karalność niewykonania obowiązku donosicielstwa, denuncjacji wobec najcięższych przestępstw. Krą śmierci zagrożone były np. przestępstwo usiłowania pozbawienia państwa niepodległego bytu, zamach na naczelne władze i ustrój państwa, udział w demonstracji, szpiegostwo i ucieczka za granicę na szkodę państwa polskiego.