Student Prawa

Na Mazowszu, w czasach jego odrębności państwowej, rozwijało się prawo zwyczajowe, którego świadectwem jest jeden z zachowanych spisów prawa z XV w. Consetuodines terrae Masoviae oraz prawo stanowione w postaci ustawodawstwa książęcego. Już po inkorporacji do Korony panowie mazowieccy podjęli myśl kodyfikacji własnego prawa w celu zachowania jego odrębności. Pierwszy projekt to Zwód Prażmowskiego (nie uzyskał zatwierdzenia króla), drugi poprawiony- zwany Drugim Statutem Mazowieckim albo Zwodem Goryńskiego został w 1540r zatwierdzony przez króla. W 1576r szlachta mazowiecka wyraziła chęć przyjęcia prawa koronnego, ale z zastrzeżeniem utrzymania pewnych własnych norm ujętych w 46 artykułów, były to tzw. Exceptia Mazowieckie, które utrzymały się do końca dawnej Rzeczypospolitej. W Prusach Przywilej Inkorporacyjny z 1454r utrzymał w mocy istniejące tu źródła prawa. Szlachta pruska podjęła kroki w celu reformy obowiązującego na ich terenie prawa miast chełmińskich, których efektem było uchwalenie zbioru, pod nazwą Korektura Pruska, przyjętą przez sejm w 1593r. Złożona ze 158 artykułów, regulowała przede wszystkim ustrój sądów, prawo rodzinne i spadkowe oraz proces. Postanowienia korektury opierały się w dużej mierze na prawie koronnym, stad też używana była ona w prawie koronnym jako źródło posiłkowe.