Student Prawa

Szkoła klasyczna – rodzi się na samym początku XIX w. Twórcą tej szkoły buł Johan Paul Feuerbach. Był twórcą kodeksu bawarskiego z 1813 w. Ta szkoła bazuje na:

 Osiągnięciach szkoły humanitarnej, dołączając koncepcje E. Kanta (Kara jako sprawiedliwy odwet, resocjalizacja, kara proporcjonalna do winy)

 Nauce: człowiek ma wolną wolę. To, że człowiek popełnia przestępstwo – to jego wola.

Szkoła ta stworzyła nowoczesne, precyzyjne konstrukcje prawa karnego. Feuerbach po raz pierwszy na świecie użył po łacinie sformułowań: Nulla poena sine lege, nullum crimen sine lege.

Szkoła antropologiczna – w latach 70-tych XIX w. ukazuje się książka „Człowiek zbrodniarz”. Wyłożono w niej myśl, że niektórzy ludzie rodzą się przestępcami. Taki człowiek, zbrodniarz jest jak gdyby człowiekiem pierwotnym. Lombrosso mówi, że człowiek taki ma charakterystyczne cechy zewnętrzne: złodziej długie palce, oszust – biegające oczy. Badania antropologiczne potrafią wykazać odchylenia od normy. Szkoła antropologiczna szybko upadła.

Szkoła socjologiczna –Liderem tej szkoły był Franz List.

Myśl szkoły: Okazuje się, że to, czego uczyła szkoła humanitarna i klasyczna (badać winę i proporcjonalnie do winy odmierzać karę – ta koncepcja umarła.

Pod koniec XIX w. łatwo było zauważyć, że w Europie wzrasta przestępczość. Przyczyny przestępczości wg szkoły socjologicznej:

 Warunki środowiskowe

 Przyczyny tkwiące w przestępcy (prawnik badając sprawę ma wniknąć w przestępcę) – jakie niebezpieczeństwo dla porządku społecznego tkwi w danym osobniku. Stosownie do tego niebezpieczeństwa społeczeństwo powinno się zabezpieczyć przed takim człowiekiem

Wynaleziono system środków zabezpieczających, niezależnych od winy. Np. Dla przestępców „zawodowych”, o odbyciu kary – np. umieszczenie w ośrodku przystosowawczym (w celu przyuczenia do zawodu, do codziennej prawy), środki lecznicze dla psychicznie chorych.

Idea ta przyjęła się w polskim kodeksie z 1832 r. W latach późniejszych idea ta była nadużywana w systemach totalitarnych.