Student Prawa

Uważał, że ludziom dana jest idea prawa  w sensie  kategorii Kanta i że istnieje idea prawa,  zatem prawem mogą być jedynie takie normy,  które przynajmniej  zmierzają do idei prawa. W  Filozofii prawa 1932 r. zdefiniował prawo. Radbruch sądził, że mamy pewne wyobrażenie o prawie i o naturze prawa. Idea prawa zawiera zaś  w sobie trzy elementy po pierwsze, postulat sprawiedliwości, to znaczy, traktowania w. równy sposób równych spraw, rzeczy i osób; nierównych zaś - nierówno. Drugim elementem idei prawa jest idea   dobra powszechnego: prawo łączy się z wyobrażeniem, że służy dobru powszechnemu. Trzecim  elementem idei prawa jest pewność prawa, bezpieczeństwo prawne. Rozumiał przez to Radbruch nie fakt, że prawo zapewnia jednostce bezpieczeństwo osoby czy mienia, ile pewność samego prawa. Radbruch bardzo wyraźnie skrytykował pozytywizm sprowadzający się do ustawowego bezprawia. Słynne Pięć minut filozofii prawa, wygłoszone jako pogadanka radiowa w 1945 roku sprowadzało się do stwierdzenia! że dla prawnika prawo nie może zawierać dowolnej treści. Niemniej słowa Radbrucha wywarły ogromne wrażenie, bowiem w ostatnim fragmencie powiedział: a więc istnieją zasady prawne, które są silniejsze od wszystkich przepisów prawnych. Ustawa, która przeczy
tym zasadom, pozbawiona jest mocy obowiązującej. Zasady te określa się mianem prawa naturalnego bądź rozumowego. Oczywiście, pewne szczegóły w interpretacji tego prawa nasuwają wątpliwości, ale wielowiekowy wysiłek doprowadzi do stworzenia trwałego modelu prawa natury. Warto jednakże
pamiętać, że Radbruch głosił odwołanie się do jakiegoś dobra powszchnego, bez ujęcia go w przepisy jest równie szkodliwe. Wyraźnie nawiązuje do Stammlera.