Student Prawa

- 3 kwiecień 1818 r. projekt „Prawo o ustaleniu własności dóbr nieruchomych, o przywilejach i hipotekach”

- hipoteka sensu stricto – długi obciążające nieruchomości

- hipoteka obejmowała ściśnienie własności oraz kontrolę przejść (alienacji).

Wprowadzono:

- przymus hipotecznej regulacji (obligatoryjnej) dóbr ziemskich i nieruchomości położonych w miastach wojewódzkich (tzw. dużej własności); każda nieruchomość musiała mieć założoną odrębną księgę hipoteczną podzieloną na 3 części:

1. wykaz hipoteczny – skrócony obraz treści całej księgi (składał się z 4 części):

• opis nieruchomości
• wykazanie właścicieli
• ścieśnienia własności
• długi obciążające nieruchomości

2. księgę umów

3. zbiór dokumentów

- wpis do ksiąg miał charakter urzędowy

- treść księgi wiąże wszystkie osoby działające w dobrej wierze, a nabywca nieruchomości wpisany do księgi uważany jest za właściciela tej nieruchomości

- zasada pierwszeństwa (wierzycielowi wpisanemu do księgi hipotecznej służyło pierwszeństwo w zaspokojeniu wierzytelności przed wszystkimi innymi a w przypadku obciążenia nieruchomości kilkoma hipotekami decydowała kolejność wpisów)

- zasada jawności hipotecznej (przymus ujawnienia wszelkich czynności prawnych), która była skutkiem zmiany właściciela, obciążenia nieruchomości lub zwolnienia z obciążeń)

- jawność formalna (prawo przejrzenia księgi hipotecznej osobie zainteresowanej)

- zasada szczegółowości (hipotekę ustanawiano na konkretnej nieruchomości, a nie na całym majątku dłużnika)

- zasada niepodzielności (podział nieruchomości obciążonej nie wpływał na prawa wierzyciela, który mógł dochodzić zaspokojenia wierzytelności ze wszystkich lub tylko niektórych części nieruchomości).