Student Prawa

1.   umowa; zawierają ją właściciel obciążonej rzeczy i nabywca prawa. Określa się w niej rodzaj i treść ustanawianego prawa. Stronom nie wolno zmieniać ustawowej treści i charakteru właściwego prawa. Obowiązuje tutaj zasada przyczynowości(kauzalności).  Jeśli zatem ustanowienie ograniczonego prawa rzeczowego następuję dla wykonania uprzedniego zobowiązania, ważność umowy zależy od istnienia tego zobowiązania. W przypadku nieruchomości zobowiązanie takie powinno być powołane w akcie notarialnym. Do umowy stosujemy odpowiednio przepisy o przeniesieniu własności, chodzi o zasadę kauzalności i konsensualności. Można ustanowić ograniczone prawa rzeczowe na nieruchomości pod warunkiem i z zastrzeżeniem terminu. Odmiennie niż w art. 157 k.c. Forma aktu notarialnego wymagana jest dla oświadczenia właściciela, który prawo ustanawia. Oświadczenie uprawnionego do ograniczonego prawa rzeczowego może być złożone w dowolnej formie, nawet w sposób dorozumiany.

2.  z mocy prawa; Istnieje wyjątkowa możliwość powstania ograniczonych praw rzeczowych z mocy prawa. Np. zasiedzenie służebności, zastaw ustawowy.

3. orzeczenie sądowe; chodzi tu o konstytutywne orzeczenie sądu mające charakter zdarzenia cywilnoprawnego. Np. ustanowienie służebności drogi koniecznej.

4. decyzja administracyjna: spotykana zupełnie rzadko. Niemniej istnieje możliwość ograniczenie cudzego prawa własności w trybie wywłaszczenia.