Student Prawa

a)    Platformą

współpracy partii socjaldemokratycznych była Międzynarodówka Socjalistyczna, utworzona w 1951 roku we Frankfurcie nad Menem. Ogłoszona 2 lipca 1951 r. deklaracja Cele i zadania socjalizmu demokratycznego wytyczała najogólniejsze zadania partii socjalistycznych. Przede wszystkim zawierała ona wyraźne rozgraniczenie idei socjalizmu od komunizmu, oskarżając międzynarodowy komunizm o to, że Jest narzędziem nowego imperializmu, że komuniści zmierzają nie do łagodzenia,  ale zaostrzania sprzeczności klasowych, a to w celu ustanowienia dyktatury jednej partii, że komuniści bezprawnie powołują się na tradycje socjalistyczne. Sam socjalizm definiowano jako ruch wszystkich, którzy są przeświadczeni, iż należy położyć kres wyzyskowi człowieka przez człowieka i dążą do tego, by całe społeczeństwo miało prawo stanowienia o życiu gospodarczym.

W deklaracji na pierwszym miejscu znalazł się rozdział zatytułowany

Demokracja polityczna. Wyrażano tam opinię, że nie ma socjalizmu bez wolności, tę zaś może zapewnić jedynie demokracja. Wymienione następnie prawa i wolności, które demokracja winna zapewnić, zawierają cały katalog praw jednostki i praw obywatelskich, znanych od czasów Deklaracji Praw Człowieka.

Program przekształceń społecznych i gospodarczych zapisano w deklaracji na

drugim miejscu, pod hasłem Demokracja gospodarcza. Jako bezpośrednie cele socjalizmu wymieniono: pełne zatrudnienie, wzrost produkcji, zabezpieczenie społeczne, sprawiedliwy podział dochodów i majątków, stałe podnoszenie dobrobytu. Zapisując w programie gospodarkę planowaną, jednocześnie przeciwstawiono totalitarnemu planowaniu gospodarczemu. Własność społeczną planowanie wiązano z różnymi formami i metodami, wyraźnie podkreślając, że gospodarka planowana nie wymaga uspołecznienia wszystkich środków produkcji ani tym bardziej, że wszystkie decyzje gospodarcze ma podejmować jedynie rząd. Upaństwowienie nie miało być celem samym w sobie ale miało występować w celu kontroli nad przemysłami kluczowymi i niedopuszczenia do wyzysku mas ludowych przez kapitalistyczne monopole i kartele. Robotnikom miano zagwarantować demokratyczny udział w kierownictwie przemysłów, a parlamentom - kontrolę nad całością gospodarki.

W dalszej części programu wymieniono prawa socjalne, o realizację , których

Walczyli socjaliści: prawo do pracy, prawo do pomocy lekarskiej i do ochrony macierzyństwa, prawo do wypoczynku, prawo do zabezpieczenia na starość, na wypadek bezrobocia lub niezdolności do pracy, prawo młodzieży do wykształcenia odpowiadającego indywidualnym zdolnościom, prawo do dachu nad głową.

Ostatnia część deklaracji dotyczyła demokracji międzynarodowej. Obok zasady pokojowego współistnienia, uznawano za konieczne likwidację nędzy w skali światowej oraz wspomaganie równomiernego rozwoju gospodarczego wszystkich narodów.

Z dokumentu wynikały ważne konsekwencje: przede wszystkim partie socjaldemokratyczne odtąd miały być partiami nie tylko robotniczymi, ale grupującymi wszystkich niezadowolonych z systemu gospodarki wolnorynkowej.

Obrona demokracji czyniła z partii socjaldemokratycznych partnera politycznego dla partii liberalno - demokratycznych.