Student Prawa

Czynności zwykłego zarządu mają na celu utrzymanie rzeczy wspólnej w należytym stanie oraz mają na celu zwykła eksploatację tej rzeczy.

Czynności przekraczające zwykły zarząd są to np. zbycie, obciążenie rzeczy wspólnej, zmiana przeznaczenia rzeczy wspólnej.

ad. 3

Możliwy jest w 3 sytuacjach:

a) gdy nie można uzyskać zgody współwłaścicieli, nie wszystkich ale ich większości w istotnych sprawach dotyczących zwykłego zarządu,

b) jeżeli większość współwłaścicieli narusza zasadę prawidłowego zarządu,

c) jeżeli większość współwłaścicieli krzywdzi mniejszość.

W tych sytuacjach wydawane jest postanowienie sądu o ustanowienie zarządu rzeczą wspólną.

Art. 611 k.c. stanowi, że w przypadku ustanowienia sądowego zarządu nieruchomością zarządca zobowiązany jest niezwłocznie zgłosić wniosek o ujawnienie zarządu w księdze wieczystej.

Sąd uchyli zarząd, gdy odpadnie podstawa dalszego jego trwania.

Każdy ze współwłaścicieli nie sprawujący zarządu rzeczą wspólną może żądać w odpowiednich terminach rachunku z zarządu.

Art. 208 k.c. – to uprawnienie przysługuje tylko temu, który nie ma prawa do zarządu rzeczą. Reguła ta nie ma zastosowania do zarządu rzeczą wspólną ustanowioną przez sąd.

Złożenie rachunku zarządu ozn. złożenie sprawozdania rachunkowego wraz z informacjami dotyczącymi rzeczy wspólnej, a w szczególności o dokonanych czynnościach związanych z tą rzeczą, o wydatkach i ciężarach poniesionych w związku z tą rzeczą oraz o przychodach uzyskanych z tej rzeczy. Sprawozdanie to powinno być odpowiednio udokumentowane, złożone w odpowiednim terminie w odpowiedniej formie w zależności od okoliczności danego przypadku. Termin i forma złożenia sprawozdania zależy od woli.

W razie odmowy złożenia takiego rachunku uprawnieni współwłaściciele mogą wystąpić do sądu z pozwem o nakazanie złożenia rachunku. Art. 208 k.c. – przepis bezwzględnie obowiązujący, tzn., że umowa między współwłaścicielami nie może wyłączyć ani ograniczyć uprawnienia współwłaścicieli nie sprawujących zarządu do żądania rachunków z zarządu.

Korzystanie z rzeczy wspólnej: Obejmuje ono:

1. pobieranie pożytków rzeczy – z art. 207 wynika, że jeżeli współwłaściciel nie postanawia inaczej, przychody z rzeczy przypadają współwłaścicielom w stosunku do wielkości ich udziałów. Ta sama reguła dotyczy ponoszenia wydatków i ciężarów związanych z rzeczą wspólną. Przychodami rzecz są przede wszystkim: pożytki oraz inne przychody np. materiał po rozbiórce budynku, drzewo zwalone podczas burzy. Wydatki związane z rzeczą są to wydatki poniesione w związku z normalną eksploatacją rzeczy oraz z zachowaniem zasad prawidłowej gospodarki. Ciężarami są przede wszystkim: podatki oraz inne świadczenia o charakterze publiczno-prawnym.

2. uprawnienie do posiadania rzeczy – oznacza, że każdy współwłaściciel może posiadać całą rzecz i korzystać z niej ponieważ takie uprawnienie przysługuje wszystkim współwłaścicielom. Korzystanie z rzeczy jest ograniczone w ten sposób, że współwłaściciel może czynić to tylko o tyle, o ile nie przeszkadza analogicznemu korzystaniu z rzeczy przez pozostałych współwłaścicieli – art. 206 k.c.

3. uprawnienie do używania rzeczy.