Student Prawa

res in patrimonio

res extra patrimonium

rzeczy, które mogły należeć do majątku prywatnego

-        res humani iuris – res privatae

rzeczy, które nie mogły należeć do majątku prywatnego

-        res divini iuris – res sacrae (rzeczy poświęcone bogom, jak ołtarze, świątynie); res religiosae (rzeczy otoczone czcią jak urny, grobowce); res sanctae (rzeczy uświęcone, tj. oddane pod szczególną opiekę bogów, jak mury i bramy miejskie)

-        res humani iuris – res publicae – należące do ogółu, np. teatry, ulice, wg niektórych jurystów też woda, powietrze

Z tym podziałem łączy się podział na res in commercio (rzeczy przeznaczone do obrotu prawnego) i res extra commercium (rzeczy wyłączone z obiegu). Nie jest on jednak tożsamy z powyższym podziałem → np. rzecz niczyja.

res corporales

res incorporales

-        rzeczy materialne, to takie, które można poznać za pomocą zmysłu dotyku

-        rzeczy niematerialne, to takie, których nie można dotknąć, a polegają na uprawnieniach.

-        np. spadkobranie, zobowiązania, użytkowanie

res mancipi

res nec mancipi

-        rzeczy, które w okresie archaicznym były najważniejsze

-        np. grunty w Italii, służebności gruntowe wiejskie, niewolnicy, zwierzęta pociągowe, uzbrojenie do walki

-        do przeniesienia własności potrzebne formalne akty

-        pozostałe rzeczy, których wartość niejednokrotnie przewyższała wartość rzeczy res mancipi, ale rzymianie zetknęli się z nimi później.

-        wystarczyła traditio do przeniesienia własności.