Student Prawa

Podstawa polityczna – zagrożenie totalitaryzmem, podst. ekonomiczna – keynesizm – pomysł, że można sterować gospodarką. Celem państwa dobrobytu było zapewnienie powszechnego dobrobytu, który rozumiano bardzo indywidualnie. Chodziło o to, żeby poszczególne osoby miały poczucie życia w dobrobycie. Osiągnięcie państwa dobrobytu stało się celem polityki państwa. Działalność państwa powinna być nastawiona na jego ustawiczną realizację. Aby tym pełniej obywatelom zagwarantować możliwość korzystania z dobrobytu przypisuje się im indywidualne prawo tzw. roszczenie do dobrobytu (dajcie mi większą emeryturę, opiekę zdrowotną jednostka może się domagać). Państwo przejmuje kierownictwo w zakresie planowania rozwoju społeczno - ekonomicznego społeczeństwa – tzw. państwo socjalne. Jest głoszone hasło „Człowiek pod czułą opieką państwa od narodzin aż do śmierci”. Wszechstronność państwa w dziedzinie zarządzania gospodarką. Cele to dbanie o utrzymanie koniunktury, stałe podnoszenie płacy i prowadzenie polityki pełnego zatrudnienia. Państwo postanawia też wyrównywać szanse i urzeczywistniać sprawiedliwość społeczną. Wykorzystuje przy tym taki środki jak: planowanie gospodarcze, zamówienia publiczne, politykę podatkową oraz roboty publiczne, jest nacjonalizacja lub państwowa kontrola podstawowych gałęzi przemysłu i usług socjalnych. W latach 50-tych do 70-tych udało się zlikwidować mankamenty kapitalizmu, był stały wzrost gospodarczy, ale w latach 70-tych nastąpił spadek gospodarki m.in. dlatego, że ceny ropy b. wzrosły i okres wielkiego dobrobytu w Europie Zach. skończył się.