Student Prawa

Wystąpienia księdza Franciszka Jezierskiego. Jezierski ostro krytykował magnaterię i szlachtę jako odpowiedzialnych za katastrofę Polski. Naród polski to lud; posiadacze nie są zgodni, by być jego obywatelami.

Dalszy zwrot na lewo nastąpił po wybuchu insurekcji 1794 r. Lewica społeczna głównie radykalna inteligencja pochodzenia szlacheckiego i mieszczańskiego, stworzyła grupę polskich jakobinów, przewodzącą wystąpieniom pospólstwa wielkich miast polskich w czasie powstania. Jakobini nie chcieli przejąć władzy. Nie stanowili też siły politycznej, która by mogła przeważać szalę w walce. Głosili jednak poglądy wyrażające najwyższe wzniesienie się fali rewolucyjnej ostatnich dni Rzeczpospolitej. Przejmowali niektóre hasła jakobinizmu francuskiego. Głosili hasło ojczyzny w niebezpieczeństwie i deklarowali wolę walki aż do zwycięstwa. Wzywali do braterstwa żołnierzy rosyjskich, naturalnych sojuszników w walce z caratem. Domagali się skrajnego terroru w stosunku do targowiczan. Byli mistrzami w rewolucyjnej propagandzie. Nawoływali do stworzenia silnej narodowej armii, złożonej z przedstawicieli ludu, świadomej celów powstania. Żądali uwłaszczenia chłopów, którzy brali udział w wojnie wyzwoleńczej, a którzy brali udział w  wojnie wyzwoleńczej, a którzy wciąż jeszcze należeli do inwentarza w rodzinach zdrajców. Przekonywali o konieczności likwidacji wszelkiej  własności prywatnej. Poddawali w końcu krytyce ustrój państwa i wysuwali postulaty demokratyzacji aparatu władzy, m.in. przez wprowadzenie doń chłopskich dozorców.