Student Prawa

Pisarze oświecenia byli w zasadzie zgodni co do dwóch kwestii. Po pierwsze – uważali, że nie do niesienia na dalszą metę są tradycyjne więzy poddaństwa chłopskiego, które uniemożliwiają naturalny i szybki rozwój rolnictwa, a w konsekwencji i przemysłu ( hamując dopływ wolnej siły roboczej i powodując zakłócenia na rynku popyty ).Po drugie – nie mieli wątpliwości co do tego, że nie do utrzymania jest absolutyzm monarchy. Większość pisarzy, dyskwalifikuje absolutyzm „klasyczny”, gotowa była zaaprobować monarchię ( nawet „oświeconą” absolutną), inaczej pojmującą jednak swoje podstawowe zadania.