Student Prawa

a)    Neoliberalizm stanowił reakcję na rozwijający się interwencjonizm

państwowy, przy czym przedmiotem krytyki neoliberałów były wszelkie doktryny i ideologie, które ograniczały wolność jednostki w jakiejkolwiek mierze. Od początku realizacji haseł Nowej Wolności przeciwstawiali się im zwolennicy klasycznej gospodarki wolnorynkowej: w Stanach Zjednoczonych ich reprezentantami byli między innymi prezydenci Warren Gamaliel Harding i Herbert Hoover: Ich argumentacja przeciw programom pomocy społecznej była typowa: pomoc zabija inicjatywę jednostki'} musi prowadzić do zagrożenia wolności i swobód. Podobną reakcję wywołał program Nowego Ładu: wielu amerykańskich intelektualistów skupiło swoją uwagę na obronie tradycji liberalnej w jej najczystszej postaci.
Walter Lippmann (1889-1974). Nad książką „Dobre społeczeństwo" 1936r. zorganizowano dyskusję, która przeszła do annałów liberalizmu jako tzw. Colloque Lippmann, a odbyła się w Paryżu w sierpniu 1938 roku. W dyskusji brali udział najwybitniejsi późniejsi luminarze liberalizmu, który przez ich przeciwników nazwany bywał liberalizmem konserwatywnym. Friedrich August von Hayek, Wilhelm Rópke, Ludwig von Mises, Raymond Aron. Powołano wówczas Międzynarodowe Centrum Badań dla Odnowienia Liberalizmu, a nieco później powstało stowarzyszenie Mont Pelerin, określane jako naukowa międzynarodówka liberałów).

Uczestnicy sympozjum zgadzali się w zasadzie co do jednego: że

największym nieszczęściem może być wzrastający interwencjonizm gospodarczy państw, że oznacza on po prostu triumf kolektywizmu  nad indywidualizmem, że należy przypomnieć i ożywić filozofię liberalną. Ich  wystąpienia w obronie indywidualizmu podyktowane były też troską z powodu całkowitego lekceważenia wolności jednostki w tych ideologiach politycznych, które operowały hasłami dobra narodu, rasy, państwa. Liberałowie ci zarazem kwestionowali filozofię liberalizmu socjalnego, mianowicie w tym punkcie, gdzie głosiła ona możliwość wpływu na organizowanie przez ludzi harmonijnego i racjonalnego społeczeństwa. Liberalizm, ich zdaniem, dlatego optuje za wolnością, że prawa ekonomiczne działają niezmiennie jak prawa przyrody i jest nonsensem próbować podejmować ich ,korektą w jakimkolwiek stopniu. Raz zaś podjęta taka korekta, prowadzi nie do polepszenia sytuacji ekonomicznej i społecznej, ale do zniewolenia jednostki. Społeczeństwo jest wtedy dobre, gdy jest wolne. Lippmann sprzeciwiał się planowaniu życia- społecznego, protestował też przeciw tezie, iż demokracja mogłaby mieć .wpływ na zakres wolności.