Student Prawa

– – podstawą jest zasada niezawisłości sędziowskiej i zasada izolacji władzy sądowniczej, gdyż tylko sądy mogą wymierzać sprawiedliwość, bez wyjątku(!) i na tym tle zazębia się zasada podziału władz z zasadą państwa prawnego.

* nie zmieniają tego kompetencje prezydenta do prawa łaski, czy parlamentu do amnestii, choć nie powinny być często używane (min. ze względu na politykę karania). Szczególną rolę odegrała ustawa o uznaniu za niebyłe pewnych orzeczeń sądowych wydanych do roku 1956 r → nie była to amnestia, gdyż nie było to złagodzenie kary, ale podważanie zasadności orzeczeń, co na tle zasady niezależności sądownictwa jest niedopuszczalne, ale podyktowane było to bardzo szczególną sytuacją dot. wyroków sądowych z pierwszego okresu PRL.

* środek oddziaływania legislatywy na sądownictwo to stanowienie ustaw określających prawo stosowane przez sądy, ale wyłamuje się z tego TK, gdyż jego zadaniem jest badanie zgodności ustaw z konstytucją i stanowi on hamulec wobec legislatywy jako ustawodawca negatywy (wg Hansa Kelsena).

– zasada ta dotyczy relacji między centralnymi organami, a nie między władzami centralnymi a władzami poszczególnych federacji, co w Polsce jest wykluczone w art. 3 – Polska jest państwem unitarnym → zakaz nie tylko federacji, ale i ustanawiania autonomii, ale nie wyklucza to powołania samorządu terytorialnego na zasadzie odrębności i względnej niezależności od organów rządowych.

– zasada podziału władz nie odnosi się do władzy lokalnej.