Student Prawa

Kryterium podziału jest sfera możności postępowania określona przez ustawodawcę.

Normatywne postacie prawa podmiotowego- zarówno do praw podmiotowych jak i uprawnień, które w pewnych sytuacjach mogą być tak dominujące, że uprawnienie jest prawem podmiotowym.

1) PRAWA BEZPOŚREDNIE ( WŁADCZE )- określane jako prawnie dopuszczalne zachowania uprawnionego w oderwaniu od obowiązku zachowań innych podmiotów- jak uprawniony może się zachować abstrahując od powinności innych podmiotów

Art.140 „W granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego właściciel może, z wyłączeniem innych osób, korzystać z rzeczy zgodnie ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem swego prawa, w szczególności może pobierać pożytki i inne dochody z rzeczy. W tych samych granicach może rozporządzać rzeczą.” - co może robić uprawniony, ale ustawodawca nie opisuje zachowań innych.

Prawa władcze- bo chodzi o władzę podmiotu nad przedmiotem.

Interes podmiotu polega na tym, żeby posiadać i korzystać. Dany podmiot ma wyłączność w eksploatacji i korzystaniu z danego dobra. Wszystkie inne podmioty mają obligację generalną- negatywny obowiązek- nie mogą naruszyć tego prawa- jest to obowiązek negatywnego zachowania. Ten obowiązek jest jednak konstrukcją sztuczną.

Prawami o których mowa są przede wszystkim prawa rzeczowe. Takie prawo przysługuje też twórcą dzieł, różnego rodzaju projektów technicznych ( np. ustawa o własności przemysłowej- zajmuje się tym prof. Promińska ). Uprawniony ma monopol, wyłączność na korzystanie z dobra. Może go używać i korzystać z wyłączeniem innych osób.