Student Prawa

§ 1. Postępowanie w sprawie o występek, zagrożony karą pozbawienia wolności do lat 5, można umorzyć, jeżeli orzeczenie wobec oskarżonego kary byłoby oczywiście niecelowe ze względu na rodzaj i wysokość kary prawomocnie orzeczonej za inne przestępstwo, a interes pokrzywdzonego temu się sprzeciwia.

§ 2. Jeżeli kara za inne przestępstwo nie została prawomocnie orzeczona, postępowanie można zawiesić. Zawieszone postępowanie należy umorzyć albo podjąć przed upływem 3 miesięcy od uprawomocnienia się orzeczenia w sprawie o inne przestępstwo, o którym mowa w § 1.

§ 3. Postępowanie umorzone na podstawie § 1 można wznowić w wypadku uchylenia lub istotnej zmiany treści prawomocnego wyroku, z powodu którego zostało ono umorzone.

Przepisy te można stosować w każdym stadium postępowania, jednakże w postępowaniu przygotowawczym dopiero w fazie in personam, a więc po skierowaniu postępowania przeciwko określonej osobie.

„Oczywista niecelowość” powinna wynikać z wyraźnej dysproporcji między wysokością kary orzeczonej za przestępstwo poważne i spodziewaną łagodną reakcją karną na przestępstwo, co do którego postępowanie zamierza się umorzyć. Taka sytuacji zachodzi w szczególności wówczas, gdy można przewidywać, że w razie orzeczenia kary za przestępstwo mniejszej wagi kara łączna nie byłaby wyższa iż wymierzona za przestępstwo poważne (absorpcja); również wtedy gdy wymierzona kara tylko nieznacznie przekraczałaby karę już prawomocnie orzeczoną, można byłoby mówić o oczywistej niecelowości karania, uzasadniającej umorzenie postępowania.

Następnym warunkiem jest uwzględnienie w możliwym zakresie interesu pokrzywdzonego. Organ postępowania samodzielnie ocenia, czy interes pokrzywdzonego nie sprzeciwia się umorzeniu. Warunek ten nie występuje przy tej kategorii czynów, przy których pokrzywdzony nie występuje i które określa się jako „przestępstwa bez ofiar”.

Art. 66 kk

§ 1. Sąd może warunkowo umorzyć postępowanie karne, jeżeli wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, a postawa sprawcy nie karanego za przestępstwo umyślne, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa.

§ 2. Warunkowego umorzenia nie stosuje się do sprawcy przestępstwa zagrożonego karą przekraczającą 3 lata pozbawienia wolności.

§ 3. W wypadku gdy pokrzywdzony pojednał się ze sprawcą, sprawca naprawił szkodę, lub pokrzywdzony i sprawca uzgodnili sposób naprawienia szkody, warunkowe umorzenie może być zastosowane do sprawcy przestępstwa zagrożonego karą nie przekraczającą 5 lat pozbawienia wolności.