Student Prawa

- komisje rządowe – naczelne władze resortowe, odpowiedniki ministerstw czasów Księstwa Warszawskiego, do nich należał bezpośredni zarząd krajem na szczeblu centralnym

Czynności komisji miały charakter:

1. wykonawczy – tzn. zmierzający do wykonania ustaw i postanowień

2. naradczy – gdy przygotowywano projekty aktów prawnych, rozdysponowano fundusze, opracowywano instrukcje i inne akty prawne niższego rzędu rządu, wykonawcze do ustaw      i postanowień, sporządzano raporty i sprawozdania.

- kolegialność działania komisji występowała w czynnościach zaradczych. Minister przewodniczył posiedzeniu, na którym decyzje zapadały większością głosów. W wypadku równości zdań przeważał głos prezydującego ministra. W zakresie prostych czynności wykonawczych minister sam podejmował decyzje.

- minister – stał na czele każdej komisji

- sekretarz generalny – kierował biurem każdej Komisji Rządowej; mianowany przez króla na wniosek ministra.

Konstytucja powoływała 5 resortowych Komisji Rządowych:

1. Wojny
2. Sprawiedliwości
3. Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego
4. Spraw Wewnętrznych i Policji
5. Przychodów i Skarbu.

- minister sekretarz stanu – nie był to minister resortowy (bez teki), a przebywał                  w Petersburgu przy osobie króla jako oficjalny łącznik między władzami rządowymi              w Warszawie a monarchą. Stał on na czele sekretariatu stanu królestwa polskiego (jego istnienie było jednym z zewnętrznych symptomów odrębności Królestwa, funkcjonował do 1866 r., a jego kompetencje przejęła własna Kancelaria Cesarska do Spraw Królestwa Polskiego).

Przy komisjach rządowych powstały liczne organy pomocnicze o różnych nazwach (rady, dyrekcje generalne, towarzystwa), których istnienie było konieczne ze względu na szeroki zakres zadań stojących przed komisjami, np.:

- Towarzystwo do Ksiąg Elementarnych

- Dyrekcja Generalna Towarzystwa Ogniowego (przekształcona w Dyrekcję Generalną Ubezpieczeń)

- Radę Ogólną Lekarską

- Dyrekcja Generalna Poczt.