Student Prawa

Epikureizm powstał na gruncie dawnej kultury helleńskiej, wg filozofii tej droga do szczęścia polega na zażywaniu przyjemności i rozkoszy dostępnych dzięki cywilizacji, należy ponadto unikać trosk i zmartwień.

Z założeń tych wynika podejście epikurejczyków do kwestii społecznych i politycznych. Uważają oni, że powinno się dbać o swoją własność i jej pomnażanie, jednak bez całkowitego odwracania się od państwa, gdyż jest ono pożyteczne: zapewnia minimum moralności, daje gwarancje zewnętrznego spokoju, chroni jednostkę przed zawiścią innych. Prawdziwy epikurejczyk nie powinien pasjonować się polityką, służbą obywatelską i zobowiązaniami religijnymi, ponieważ odciągają one człowieka od codziennej szczęśliwości, zatruwają codzienne przyjemności i utrudniają praktykowanie cnoty. Pomagać państwu i przestrzegać prawa należy tylko dla własnego bezpieczeństwa, „mędrzec nie powinien brać udziału w polityce, chyba że coś go do tego zmusi”(Seneka). Epikureizm stanowił więc pochwałę egoizmu jednostki (dzisiaj – postawa antyspołeczna).