Student Prawa

Cynizm to najstarsza szkoła hellenistyczna, zrodziła się w IV w. p.n.e., założycielem, szkoły był Antystenes, przeciwnik Arystotelesa. Do grona przedstawicieli należeli też Krates i Diogenes z Synopy. Byli świadkami rozkładu starych struktur, kataklizmów epoki przejściowej. Odpowiedź na wydarzenia była skrajnie anarchistyczna i surowa, nie pozbawiona elementów katastrofizmu – żyć własnym życiem, kształtować osobowość bez oglądania się na formy proponowane przez państwo.

Najważniejszą wartością w życiu człowieka jest jego szczęście – jako cnocie, a ta na zgodzie z naturą – program minimalizmu życiowego, kult prostoty i ascezy, gdyż rozkosze cywilizacji przeszkadzają w praktykowaniu cnoty.

Skrajny minimalizm i indywidualizm, pochwała życia na łonie biologicznie pojmowanej natury = odrzucenie krępujących konwencji społecznych (niezgodnych z naturą).

Państwo jest złem – jako twór nienaturalny, mający swój początek w działalności ludzkiej.

Człowiek ma tylko jedną ojczyznę – a nią jest cały świat

ò

daleko posunięty prymitywizm – też akceptacja dla całkowitej swobody obyczajów, a nawet zaaprobowanie ludożerstwa i kazirodztwa

Rozgłos wśród dołów społecznych.