Student Prawa

Polska doktryna polityczna ukształtowała się jako naturalny efekt przezwyciężania rozdrobnienia feudalnego i powstania zjednoczonej monarchii stanowej. Duży wpływ na rozwój polskiej świadomości narodowej wywarły: ruch husycki oraz zakon krzyżacki.

Na początku XV w. powstały głębokie teoretycznie i przeniknione duchem patriotyzmu traktaty Stanisława ze Skarbimierza ( De bellis iustis, 1410 ) oraz Pawła Włodkowica ( De potestate papae ac imperatoris respectu infidelium, 1414 – 1418 ). Była w nich zawarta pochwała polityki północnej Jagiellonów; wojna z Zakonem została pokazana jako wojna sprawiedliwa. Krzyżacy nazwani zostali obłudnikami gorszymi od heretyków. Podkreślano prawo każdego narodu – a więc i narodu pogańskiego, jakim mogła być jeszcze wtedy Litwa – do decydowania o swym losie. Tłumaczono, że król polski miał prawo posłużyć się w wojnie obronnej, a więc i słusznej, nie tylko pomocą pogan, ale nawet heretyków. Heretyk ma bowiem prawo do życia i pomocy, a chrześcijanin nie powinien mu tej pomocy odmawiać.