Student Prawa

Czasy Oświecenia cechowało dążenie do nadania instytucji małżeństwa świeckiego charakteru, oraz do objęcia tej dziedziny (regulowanej wcześniej przepisami prawa wyznaniowego) ustawodawstwem państwowym.

W ciągu XIX w. w zakresie prawa małżeńskiego osobowego wykształciły się – ogólnie biorąc – trzy systemy jego regulacji decydujące o charakterze prawnym tej instytucji:

Świecki, laicki charakter instytucji małżeństwa zawierały Kodeks Napoleona i BGB

Wyznaniowe zasady prawa małżeńskiego utrzymały się w prawie rosyjskim (Zwód Praw)

Charakter mieszany, tj. świecko-wyznaniowy, miała instytucja małżeństwa wg ABGB: małżeństwo określono jako umowę, przewidywał też jurysdykcję świecką we wszystkich sprawach dotyczących ważności małżeństwa, natomiast zawarcie związku małżeńskiego następowało w formie alternatywnej: wyznaniowej lub świeckiej.